Chaser van Clan Badjas vroeg zich af waarom er helemaal geen CampZone blogs op jeroendenhartog.nl stonden, en het is zeker waar dat dat vreemd is. Want ik was wel degelijk aanwezig daar.

Onze CampZone begon dit jaar op de woensdagochtend. Op de nacht van donderdag op vrijdag zouden de poorten pas open gaan, maar wij en een heleboel andere mensen die zichzelf crew mogen noemen waren er al. Niet allemaal hadden zij de slechte keuze gemaakt om een legertent te huren bij Rent-an-Army-Tent. Meteen toen we aankwamen begon de ergernis al. Ik had gemaild of ze onze tent klaar wilden maken voor de woensdag, en er ligt nog niet eens een vlondervloer in. Kon ik meteen gaan zeuren bij dat mannetje. Afijn, op een gegeven moment zijn we gewoon bij de tent die ze op dat moment aan het opbouwen waren blijven staan zodat hij niet meer weg kon lopen. Hij en ik denk zijn vriendin hebben Daniëlle en mij geholpen met die vlondervloer. Daniëlle had last van een zere arm (ze was even bang voor beginnende RSI, maar alles lijkt weer back to normal!) en we besloten daarom maar meteen onze twee tafels te halen, voordat het erger werd en we één van ons twee kwijtraakten om tafels te tillen.

De rest van de tafels voor onze tent zijn gehaald dankzij het busje van Marlon’s vader en de moeder van Kars, die dat busje op dat moment bestuurde. Kars is meteen één van onze nieuwe tentgenoten. Maarliefst 3.5 personen joinen onze tent voor het eerst. Die .5 is voor Paul, bij ons bekend als kleine schattige Paultje. Vorig jaar was hij er een weekendje, maar nu is hij full-event langsgeweest. Kars is onze enige non-crewer in de tent, maar toch heeft hij vet relaxed meegeholpen. Een hele toffe vriendelijke reus, die zelfs langer is dan Sven en ik. Dan zijn er nog Michiel en Tess, net zoals Kars aanhang van Marlon. Tess is Marlon’s lieftallige vriendinnetje, Michiel haar broer. Ze lijken allebei sprekend op hun moeder en dus ook op elkaar. Sterker nog, Michiel was gewoon Tess met een klein baardje.

Om de tent te fixen hadden we onze Bo nodig, de tentenman die alles met tenten kan. Toen hij ’s nachts aankwam meteen mijn partytentje gebruikt als tweede dak, want het doek van de tent dat onze PC’s moest beschermen werkte voor geen meter. “Goh, ziet er gezellig uit hier!” was het commentaar van meneer tentenbouwer. Inderdaad, maar die partytent was er niet bepaald voor de gezelligheid :’D. Uiteindelijk eerste nacht geslapen onder een partytent in een lekke legertent en intussen al aardig wat gedaan aan de maintent. Prima heur.

Wat een maintent is? Nou, de maintent is het centrale punt van CampZone. Het staat naast het cateringsplein en er staan allerlei consoles om op te gamen alsmede een stel PC’s, inclusief een PC met dansmatten om lekker uit je dak (of misschien wel door de vloer) te gaan. Ook is er een podium aanwezig. CampZone is opgesplitst in zes subvelden en de maintent staat ongeveer tussen het veld van Bikkels, het veld van Meldersnet en het veld van Tweakers in. De andere drie velden worden beheerd door Illuzion, Wallylan en het eerdergenoemde Clan Badjas. Persoonlijk heb ik het meest met de Badjassen en de Wally’s, maar ook bij Bikkels en Meldersnet is het erg gezellig! …wellicht is het bij Tweakers en Illuzion ook leuk, maar daar heb ik gewoon het minst mee.

In plaats van kijken hoe de eerste bezoekers CampZone opkomen, zaten Sven en ik in de miezerregen bij de tafels. Mensen leveren een bonnetje in en aan de hand van het kleurtje krijgen ze een grote tafel, een kleine tafel of een stoel. Ik heb het die nacht enorm gezellig gehad met Sven, maar ik was wel blij toen het weer slechter en slechter werd en Marlon en Michiel ons ineens af kwamen lossen. Het was serieus gezellig. Leuke, vrolijke mensen, afentoe een zeiklul erbij die niet mag ontbreken en we hebben zelfs ons eerste biertje gescoord van een stel gasten die ons blijkbaar heel dankbaar waren voor de tafels. Nice!

Na een nachtje slapen viel het op hoe hard de bezoekers bezig waren geweest met het fixen van hun tenten. Het hele veld stond ineens een stuk voller en in de maintent waren actually mensen te vinden. En dan was er nog dat feestje van Henk, één van onze Reality-vrienden en het hoofd van het casemodteam. Henk vierde zijn vijftigste verjaardag en het was gezellig druk bij het kleine stukje gras naast hun caravan.

Wie denkt dat CampZoners hun tentjes niet uitkomen hebben het mis, want meer dan 120 mensen zaten die avond voor het podium om van onze bingo te genieten. En terecht, want we hadden enorm veel prijzen. Sponsor Gigabyte was er die dag en die vond het zo’n enorm leuk idee dat hij nog gauw wat prijzen erbij kwam leggen. Toffe Gigabyte luchtbedden en Gigabyte handdoeken, essentiële items voor de CampZoner. Tof! “Alleen jammer van sommige prijzen, he?”, begon hij daarna tegen mij, wijzend naar wat items van een concurrent van hem. “Tja, het is nou eenmaal niet de Gigabyte Bingo.” Volgend jaar dus een Gigabyte Bingo? Als het aan Gigabyte ligt wel! Check de pic van onze prijzentafel, en dat is slechts de halve tafel…

Ik blog nu aan de hand van de foto’s van Daniëlle, en daar zitten geen foto’s bij van onze nieuwe vrienden en vriendinnen die we deze CampZone beter hebben leren kennen. Rick zien we straks nog op een wokfotootje, maar Wallylanners (en sinds ze erbij zaten reken ik naast Jur en Ilone ook wat anderen daarbij) Jur, Ilone, Claudia, Mandy en Jelle zijn niet op de foto’s aanwezig. Wel zijn dit enorm toffe en lieve mensen waar we zeker meer mee gaan doen! Binnenkort gaan we met onder andere Jur, Ilone en Claudia naar Masterlan toe, waar ook Steph, Stefan, Sandra, Iris, Renee, Andries, Alexander en nog twee Bikkels en meer mensen naartoe gaan. Gezelligheid+! Ook badjassen Riekelt, Edwin, Matts, Robert, Huzarenbadjas Martijn, Belgische Badjas Tim en andere badjassen zijn ons enorm goed bevallen, en ook bij hun lanparty zullen we aanwezig zijn!

Bingo was dus geslaagd, en de avond daarop ging ook FIFA erg goed. Wel hadden zowel Sven als ik niet echt een voorbereiding hiervoor, waardoor we na vier uur nog steeds naar die klotebal op de beamer zaten te kijken. Floris van LAM (Floks) heeft uiteindelijk de bal het meest in het doel geschopt. Een mooie overwinning die hij de avond ervoor tijdens het bingoën niet kon behalen (valse bingo!). Op CampZone hebben we ook nog soort-van-familie rondlopen. Sandra is de nicht van Daniëlle en diens vriend, Terry, zat bij de vervelde ABC-clan. Terry is een grappig, mager mannetje en het was dus awesome om te zien hoe hij dacht mee te kunnen doen met het bierbuikdrukken, een grappige activiteit van Clan Badjas. Een tijdje hierna gebeurden er twee avondgebeurtenissen. Allereerst zijn we met negentien personen (ons team (9 man) + GamePartyers Bas, Ireem en Harmen + ons Reality groepje (inclusief Rick’s zusje en een vriend)) wezen wokken in Spoordonk. Lekker gegeten, gezellig gekletst en zeker voor herhaling vatbaar. Wellicht dat we volgend jaar kijken wie we dan eens uitnodigen voor onze gezellige team-activiteit, want uit eten met je team + wat andere mensen uitnodigen zorgt voor nieuwe ontmoetingen en een topsfeer! Later die avond (of een avond erna, kan mij ‘t schelen) zat een eenzaam mannetje te masturberen in zijn tentje. Zie de foto.

Did you see it? Blegh! Ik noemde Martijn toenet al Huzarenbadjas Martijn, maar het verhaal daarachter komt nu. We zitten nu ongeveer op de helft van CampZone en Clan Badjas organiseert zijn veld-barbecue, waar ook wij voor zijn uitgenodigd. Voor zeven euro geloof ik konden we eten en drinken wat we wilden. Martijn van Clan Badjas heeft als enige huzarensalade gegeten. ‘Vers’ gehaald bij de Makro, wel een paar maanden over de datum. Auw! Arme Martijn heeft volgens mij zo’n anderhalve dag in z’n slaaptentje gelegen en alles uit zijn lichaam geleegd wat eruit kon voor hij zich weer wat beter voelde. Wel heeft hij er heel CampZone last van gehad. Wij vonden de barbecue in ieder geval erg geslaagd.

Omdat Martijn (andere Martijn dan toenet) zijn nieuwe vriendinnetje moest voorstellen, hebben we de dag erna ook gebarbecued. Dit keer bij Martijn, Laura, Henk, Ina en Pa (dat is zijn nickname xD z’n echte naam mogen we nooit gebruiken geloof ik). Prima! Heeft goed gesmaakt en was beide avonden gezellig. Die twee avonden werden gevolgd met competities. Er moest namelijk muziek gemaakt worden in de maintent en Guitar Hero en DJ Hero waren hiervoor perfect!

Later die week kwam Leon van Ubisoft langs en hij bracht weer zo’n prachtig konijn voor me mee. Een heel grote Rabbid die bij iedere fan op een kastje moet schitteren. Heel leuk cadeau, maar persoonlijk ben ik geen Rabbid-speler en Daniëlle had er al één. Wel wisten we de zieke-maar-inmiddels-weer-beter-geworden Mandy er enooorm blij mee te maken, dus dat hebben we gedaan ook! Leon werd meteen door Dennis en David van GameZone Radio ondervraagd in de radiokeet. De twee heren hebben er een leuk Assassin’s Creed: Brotherhood interview van gemaakt, allemaal heel leuk. De prijsuitreiking volgde ook later, want alle competities waren gespeeld. Check hoeveel mensen kwamen kijken hoe ik al die competitiewinnaars het podium opriep. Toffe shit! Oja, Badjas-leden staan op die foto. Ik zei net nog dat ze niet op foto’s te zien zouden zijn en toch zitten ze er. Yeah!

Het kostte wat moeite, maar de prijsuitreiking is prima verlopen. De dag erna nog een klein prijsuitreikinkje, namelijk die van de casemod competitie. Tien mensen kregen ieder dezelfde computerkast om die tijdens CampZone om te bouwen tot iets moois, en mooi waren ze! Als laatst was het tijd om de maintent weer af te bouwen.

De dag erop zat CampZone er alweer op. Veel te snel gegaan. Voor m’n gevoel zit ik al een lange tijd aan dit blogje, terwijl CampZone voor m’n gevoel veels te kort was. Jammer, maar er is nog zoveel te doen! Morgen vertrek ik met Daniëlle, Bas, Harmen, Wesley en Mark naar Keulen om verslag te doen voor GameParty van de Gamescom en in oktober gaan we heel veel lannen. Gezellig met ons Reality groepje, gezellig met Badjas en gezellig met een hoop andere vrienden uit diverse CampZone teams. Enjoy onze laatste pic, een prachtige crewfoto van ons team. I like it in ieder geval =D. Ah en daaronder pleuren we nog zo’n mooie panoramafoto van het hele CampZone veld.

Op de eerste plaats is Killers een comedyfilm, al zien we ook vele romantische scenes en een stel actie-elementen. Spencer’s training is hij na een drie jaar durende pauze blijkbaar niet verleerd, buurtgenoot na buurtgenoot en collega na collega weet hij namelijk op stoere wijze om te leggen. Ashton Kutcher, de acteur die Spencer speelt, ken ik persoonlijk vooral uit That 70’s Show en Dude, Where’s My Car?, en de kinderachtige doch geniale humorstijl komt vooral naar boven op het moment dat hij de beschrijving van een zwangerschapstest leest. Jen, gespeeld door Katherine Heigl, komt er namelijk tijdens alle actie, totaal op het verkeerde moment, achter dat ze zwanger is. Gelukkig voor haar dit keer niet van Seth Rogen, zoals het geval was in Knocked Up. In de spotlights staan ook de ouders van Jen, waarmee we terugkomen op de Meet the Parents-vergelijking. Jen’s vader, gespeeld door Tom Selleck (3 Men and a Baby) wordt achter zijn rug om belachelijk gemaakt vanwege zijn snor, maar Spencer durft niets tegen hem te doen als ze bij elkaar in de buurt zijn, wat zorgt voor genante situaties. Zijn vrouw, Jen’s moeder, lijkt een drankprobleem te hebben en het rare gedrag van vaderlief maar te negeren. Zij wordt gespeeld door Catherine O’Hara, die iedereen sowieso moet kennen als de moeder van hoofdrolspeler Kevin in Home Alone.

Momenteel draaien er zoveel leuke films, waardoor Killers misschien over het hoofd gezien kan worden. Toch is hij zeker het kijken waard wanneer je al het andere moois al hebt gezien. De film heeft meer dan een handjevol grappige momenten en weet de spanning er ook lekker in te houden met zijn actie. Aan te raden, ook al was ik persoonlijk zelf ook meer gecharmeerd van andere films die momenteel draaien. Zoals aan het begin gezegd biedt de film weinig wat we niet eerder gezien hebben. Still fun, though!

IMDB: Killers (2010)
Releasedatum: 03-06-2010
Cast: Ashton Kutcher (Dude, Where’s My Car?), Katherine Heigl (Knocked Up), Tom Selleck (3 Men and a Baby), Catherine O’Hara (Home Alone) e.a.
Genre: Action/Comedy

We stonden weer op tijd op en we hebben een hele tijd zitten kaarten in Bob z’n tentje. We hebben zelfs kwartet, rummikub en memory gespeeld met het kaartenspel en het werd op den duur zelfs een beetje zielig, hahaha.

Ach ja, mijn tent was zoals je inmiddels wel weet kapot, dus ik hoefde hierna alleen maar mijn spullen uit de tent in te pakken et voila, klaar. Bob en Martin moesten echter ook nog hun tent inpakken. Het waaide zo hard, dat dat niet al te gemakkelijk ging. De tenten vlogen je om de oren!

Vervolgens liepen we de GOEDE ROUTE richting de auto om de auto in te laden. That’s right. Straatje uitlopen, hoekje om, straatje uitlopen en daar was de auto. Geen hele touristentocht door woonwijken vol dure villa’s en een klote-bedrijventerrein. Gewoon in één keer naar de auto. Awesome.

Vervolgens naar de laatste dag van Pinkpop. We hebben even de standjes bekeken en niets gekocht om vervolgens Slash uit te checken bij de 3FM stage. Ik weet weer goed dat ik de fout heb gemaakt, want we stierven van de kou daar en we deden onze poncho meer aan voor de warmte dan voor de regen. Weet je hoe irritant het is om een poncho aan te trekken als het waait? Check de pics.

Ik voelde me op dat moment niet echt lekker, en dan moesten we ook nog eens naar Mika kijken. Ik ben er dus eventjes uitgestapt en later keken we even naar de Pixies, wat best nice was ook al kende ik het niet echt.

Pink was echter ontzettend awesome, met een vette show waarin ze in een hamsterbal kroop om het publiek in te rollen. Bij de encore zong ze So What, waarbij ze in de lucht bungee-de aan de kabels. Dat was erg vette shit. Bob en Martin wilden na afloop nog de Prodigy zien en dat was ‘m. We gingen halverwege de Prodigy naar huis toe om de file voor te zijn en dat lukte. We zijn nog even bij de McDonalds wat wezen eten onderweg en op een gegeven moment waren we thuis. Bestuurder Bob moe? “Nee, ik ben niet moe.” “Waarom ben je dan zo stil?” “Ik moet auto rijden.” Mafkees!

Pinkpop was om even in een conclusie over te gaan errug gaaf. Pinkpop 2007 was met Muse en Linkin Park net wat gaver, maar de eerste dag van dit jaar was weer van zo’n hoog niveau dat me dat nog jaren bij gaat blijven. Topperdietoppie! Yeah!

We begonnen de dag al vroeg en het was prachtig weer, eigenlijk gewoon te warm. Goed ingesmeerd, want we waren al ietwat verbrand eigenlijk, en daarna vertrokken om Moke te zien; een Nederlandse dude die continu Engels praat. “Time for a beer!”. What the fuck? Je bent toch een Nederlander? Waarom kan je dan niet iets zeggen als “Tijd voor een pilsje!” of “Biertje?!”. Zijn muziek was ook een beetje softie, dus verder maar niet al teveel woorden aan vuil maken.

Het was veel te heet om in het gras te zitten daar, dus we besloten onder een tentje te gaan zitten bij de 3FM stage. Hier kwam Slash ook en we hoefden pas om 18.30 uur bij de Main Stage te zijn. We ontmoetten daar een stel Limburgse kerels die aardig genoeg een biertje voor ons kochten. En later nog één. En nog één. En nog één. In totaal hebben ze volgens mij wel vijf á zes drankjes per persoon gekocht, dus goed voor vijftien á achttien gratis drankjes voor ons. “Geloof me, als ik het niet leuk vond om te doen dan deed ik het niet.” Oke, fair enough natuurlijk. Maar één zo’n consumptiebon is al 2,50 euro. Zo’n dertig á veertig euro hebben ze aan ons besteed.

We zaten daar dan ook heerlijk, maar de muziek was niet alles. Omdat Wolfmother had afgezegd kwam één of andere blije neger optreden op de 3FM stage en zingen over hoe goed God, Jezus en je geliefde wel niet zijn. Daarna kwamen een stel Tokio Hotel wannabe’s die zichzelf Destine noemden en pas daarna werd het vet. We maakten er wat Buffy the Vampire Slayer-grappen mee, maar Biffy Clyro was serieus vette shit.

Slash kwam daarna en boy o boy wat kan die gast spelen. De zanger was niet alles, maar het ging bij zijn muziek vooral om de daadwerkelijke muziek in plaats van de zang, dus dat was helemaal prima. Met z’n hoed.

We hebben daarna dus nog even de Editors gecheckt en Martin even uit z’n dak zien gaan. De muziek is altijd prima van de Editors maar die dude z’n zang is vrij.. eenvoudig slecht. Ach ja. Green Day hoefden we eigenlijk allemaal niet te zien en toen we terug in de slaaptentjes een potje gingen kaarten hadden we daar misschien wel even spijt van. Die spijt spoelde snel weg toen het ineens keihard begon te regenen. We zijn uit verveling maar vroeg gaan slapen, want we konden op een gegeven moment ook niks meer zien.

Wat daarvoor wel grappig was: Martin had iets verkeerds gegeten, moest een paar keer keihard poepen op de Dixi en de strontlucht van menig man kwam in Martin zijn trui te hangen. Hij kwam Bob z’n slaaptent binnen en al het vette uitgescheten vreten van al die mensen kwam met hem mee. “Misschien door de wind dat die lucht meekomt”, aldus Bob. “Zal ik toch maar een andere trui aantrekken?”, aldus Martin, die de tent uitliep en de ranzige schijtlucht weer met zich meenam. Geniaal, stinkystinky.

’s Nachts spoelde je wel fucking hard weg. Mijn slaaptentje heeft het niet goed gehouden en in die ene hoek was het ook aardig nat geworden door de regen, maar hoe hard het ook te keer ging: wij hebben het overleefd!

EPICA SETLIST
1. Samadhi
2. Resign to Surrender
3. Unleashed
4. Martyr of the Free Word
5. Quietus
6. Sancta Terra
7. Tides of Time
8. Blank Infinity
9. Cry for the Moon
10. Consign to Oblivion

De Opposites en Kasabian waren de bands die daarop volgden en vooral de Opposites waren verdomd slecht. Mensen gingen pas helemaal los bij een nummer met teksten als doempadiedee doempadiedoe en hieronder de lyrics van hun nieuwe tophit die Pinkpop heet: “Pinkpop! Pinkpop! …. Piiinkpop. Pinkpinkpop! Pinkpooooop…….. Pinkpoooooop…….. Pinkpoooooop.. Pinkpop! Et ceteraaa!”

Kasabian kende ik eigenlijk niet, maar die muziek was eigenlijk best prima. We lagen dankzij het lekkere weer heerlijk in het gras te luieren en ik noemde Kasabian voor de grap slaapverwekkende muziek, omdat ik bijna wegzakte in mijn welverdiende coma voor die dag (was natuurlijk al sinds 2 uur ’s nachts op), maar stiekem vond ik Kasabian helemaal prima. Het was deze dag alleen verdomd jammer dat mijn fototoestel besloot dat de batterijen opwaren en dat Martin geen SD-kaartje mee had genomen. De meest mooie dag dus geen foto’s, al zijn die genoeg op internet te vinden. De komende dagen heb ik Martin het SD-kaartje dat ik meegenomen had maar geleend, zodat we toch nog wat vette foto’s konden schieten.

Tijd voor een Chup-a-Chup lolly voordat we ons naar de voorkant gingen begeven. Er was heel mooie lolly-art te vinden en een stel leuke dames deelden lollies uit. Yeah!

Het was alweer bijna tijd voor onze hoofdacts van de dag: Motörhead en Rammstein. De show van Motörhead was al enorm goed met nummers als Ace of Spades, Overkill en meer. Lemmy ownt ook apenballen en het resulteerde dan ook in iets onwijs gaafs en gezelligs. In de moshpit ging het er lekker ruig aan toe, geen idee hoeveel man ik daar heb opgeraapt zodat ze niet verpletterd werden onder een stel kisten. Daarna was het tijd om een uur te wachten. Bob moest nog effe pissen, en wonder boven wonder wist hij nog terug te keren. Dit lukte Martin helaas niet, en Bob en ik moesten Rammstein dan ook zonder hem volgen. Martin stond ergens anders ook prima, maar goed, toch wel een klein beetje zonde.

MOTÖRHEAD SETLIST
1. Iron Fist
2. Stay Clean
3. Be My Baby
4. Rock Out
5. Metropolis
6. Over the Top
7. One Night Stand
8. Guitar Solo
9. The Thousand Names of God
10. Cradle to the Grave
11. In the name of Tragedy
12. Drum Solo
13. Going to Brazil
14. Killed by Death
15. Ace of Spades
16. Overkill

Rammstein opende met Rammlied en een doek dat viel, om de Duitse vlag te tonen en de heren te verwelkomen. Vooral zanger Till Lindemann en toetsenist Christian Lorenz wisten de show samen met al het vuur en het vuurwerk compleet te maken. Een piemel-spuitkanon voor het nummer Pussy, een roeibootje waarin Lorenz zich door het publiek liet varen en al die vette nummers maakten Rammstein tot een waanzinnige show. Het is werkelijk fantastisch als iedereen mee zit te schreeuwen met Du Hast, Sonne of het nieuwere Waidmanns Heil. Toppertjetoppertje dus, en iets dat ik niet gauw ga vergeten. Dit maakte Pinkpop al waanzinnig goed, en er waren nog twee dagen te gaan. Al wist ik zeker dat zowel zaterdag als zondag (alhoewel zondag net wat beter) niet gingen toppen aan deze avond.

RAMMSTEIN SETLIST
01. Rammlied
02. B*******
03. Waidmanns Heil
04. Keine Lust
05. Feuer frei!
06. Wiener Blut
07. Frühling in Paris
08. Ich tu dir weh
09. Du riechst so gut
10. Links 2-3-4
11. Haifisch
12. Du Hast
13. Pussy
14. Benzin
15. Sonne
16. Ich will

Dus na Rammstein lekker teruggelopen nadat we Martin weer gevonden hadden om vervolgens in die brakke kuttent in slaap te vallen. En koud dat het was!

Om elf uur ’s avonds lag ik in mijn bed. Waarom zo vroeg? Nou, we zouden in de nacht vertrekken naar Landgraaf zodat we net als twee jaar terug een prima plaats zouden hebben op Camping B. Ik werd uit mezelf wakker met het gevoel dat het al half vier ’s nachts was geweest, wat niet goed was. Het was echter pas twee uur ’s nachts dus verdomme, ik had nog anderhalf uur door kunnen slapen. Maar ja, je weet hoe dat gaat, right? Ik was op dat moment gewoon wakker. Nog een uur in mijn bed liggen draaien, maar wakker is wakker. Eruit, wassen, eten, tanden poetsen en hoppa, de auto in.

Zoals gewend bij ons ritme was Daniëlle nog gewoon wakker, dus nog even met haar gebeld terwijl ik ging tanken en vervolgens ging ik Martin maar halen. Omdat ik de auto gefixt had, hadden we afgesproken dat Martin op de heenweg zou rijden en Bob op de terugweg. Beide onsexy heren opgehaald en like… om zes uur ’s ochtends kwamen we aan. We parkeerden onze auto bij het station van Landgraaf en ik wist bijna zeker dat het teruglopen en de hoek omgaan was zodat je bij camping B aan zou komen. Vooral Bob (ja, ik ga Bob van een hoop dingen de schuld geven en niet alles hoeft op zich even waar te zijn =p) vertrouwde mij niet en wilde de bordjes volgen, en dankzij Bob zijn we twee fucking kilometer omgelopen om vervolgens uit te komen bij een superdrukke camping A. Whut? Moesten we verdomme nog een extra kilometer lopen om bij camping B aan te komen. Not so funny at all!

Bij camping B aangekomen wordt het nog mooier. Na onze kennismaking met een shitload aan torren op de camping beginnen we met het opzetten van onze tenten. Bob en ik hebben per stom toeval dezelfde tent, en waar we Bob’s tent prima opzetten, weet meneer ervoor te zorgen dat mijn tent kapoet gaat, waardoor ik twee nachten moet slapen in een tent met een ingezakte hoek. Mijn rugtas was ik gewoon kwijt omdat hij in het verschuilde deel lag. Lekker kut! Anyway, vanuit onze tent een tijdje liggen kaarten, even ontbeten en ons polsbandje gehaald en vervolgens gingen we eindelijk naar het festivalterrein om te genieten van dag 1: Motörhead, Rammstein en meer vets in de coming! Meer daarover in de volgende blog. Hieronder wel even een foto van mijn tent in zijn meest extreme staat. Oke, het is wel van de laatste dag met het opruimen en op de achtergrond zie je een toffe door de wind geflipte oranje tent, maar het geeft een mooie indruk in wat voor tent Bob mij heeft laten slapen. Haatreacties richting Bob zijn dus van harte welkom =).

* Onderweg naar Pinkpop
* Pinkpop – Dag 1
* Pinkpop – Dag 2
* Pinkpop – Dag 3