In het Paasweekend stond het Beursgebouw van Eindhoven weer vol met computers en allerlei andere apparatuur die een zaal lekker warm kan maken. De tiende editie van The-Party vond plaats en ik moet zeggen dat het een erg geslaagd weekend was. Zo nu en dan even onwijs druk, maar wel erg gezellig.
The-Party 10 was het eerste grote evenement waarbij ik van begin tot eind ben betrokken geweest. Erg vet, maar af en toe best een beetje stressy. Aan het begin vooral op kantoor begonnen met dingen als websiteteksten schrijven, teksten nakijken, vrijwilligers regelen, sponsors en prijzen regelen en vragen beantwoorden. Ook de hele crewseating ingedeeld, waar de grote meerderheid volgens mij tevreden over was. Zelf in ieder geval in de competitiecrewhoek gaan zitten. Zo kon ik Roos en Jaimy gemakkelijk helpen waar nodig. Nog steeds wel met m’n face richting de consoles, zodat ik als het echt nodig was ook daar een oogje in het zeil kon houden. David en Michiel hebben dat echter prima van me overgenomen, waardoor ik me goed op mijn nieuwe taken kon richten. Het was in ieder geval bij onze hoek een grappige indeling; het competitieteam bestond uit mijn buren van afgelopen CampZone en het consoleteam bestaat meestal uit m’n eigen tentmaatjes. Met Lisa, Ronald en Gerard erbij was ons CampZone blokje volgens mij aardig compleet.
De donderdag voor The-Party heb ik in het Beursgebouw nog een dagje doorgewerkt aan voorbereidingen om vervolgens even bij Maikel van Bethesda langs te gaan. Die zaten vlakbij de Bijenkorf… Ik heb dus een heel rondje om de Bijenkorf heen gewandeld voordat ik weer bij het Beursgebouw uitkwam. Vervolgens een eindje verder gelopen, de straat overgestoken, nog een keer de straat overgestoken om er bij de ABN achter te komen dat het één van de hoge gebouwen naast het Beursgebouw was. Een behoorlijk toeristische route richting Bethesda Benelux dus, maar uiteindelijk heb ik het dan toch gevonden. De laatste prijzen dus meegenomen en vervolgens moest ik kort daarna alweer naar Eindhoven Airport toe. The-Party 10 was namelijk het eerste jaar waar we ook een hoop met media deden. We hadden drie zogeheten ‘shoutcasters’ op ons evenement, die ieder een competitie gingen voorzien van commentaar.
Eén van de shoutcasters kwam over vanuit Engeland voor Quake Live en ik had beloofd hem op te halen. Ik heb eventjes moeten wachten, maar Xavier (of ‘Zoot’) stapte al snel m’n auto in. Xavier was onder de indruk van alle ‘beautiful buildings’ in ons land en ik vertelde hem dat er al een Duitse jongen was die op hem stond te wachten. Diezelfde jongen had het inmiddels al voor elkaar om Lieneke te helpen met het schoonmaken van tafels, wat wij erg grappig vonden. Je komt langs in Nederland en wat is het eerste dat je gaat doen? Tafels schoonmaken. Netjes hoor!
De donderdag verder gevuld met bijpraten met mensen, mensen binnenlaten en voorbereidingen treffen. Jaimy en ik hebben nog kop of munt gedaan om te zien wie Barry en Roos binnen moest laten. Ik heb ze allebei binnen gelaten, dus ik doe iets verkeerd. Jaimy speelt vals :-).
Vrijdag begon alweer op tijd en ’s ochtends was ik dan ook alweer in het Beursgebouw aanwezig voor de laatste voorbereidingen. Stefan en ik probeerden boven wat goodies te sorteren, maar continu kwamen er vrijwilligers op zowel hem als mij afgelopen. Het was zo druk dat ik zowat vergat het hotel met Michiel in te checken. Uiteindelijk toch gedaan en snel gedoucht voordat ik me weer in de drukte mengde; er was pers. Ik had me, zoals je wel leest, echt vergist in de drukte als organisatielid, maar het was wel een gezellige drukte. Immers kan ik het met de meeste mensen onwijs goed vinden.
Links van mij zaten Michiel en David, die het samen erg goed overweg kunnen en die ik lekker het consolegedeelte heb laten regelen. Hoewel ik Jaimy van de competities in eerste instantie rechts van me had gezet, zei Roos dat zij naast mij wilde zitten. Nou, als een gezellige meid je dat vraagt, dan kun je natuurlijk geen nee zeggen. Ze praat dan misschien wel wat zachtjes, maar wat een prachtbuuf had ik daardoor ineens zeg! Jaimy is ook nog steeds lief wel, samen met Joep en Bart erbij ’s avonds weer gezellig wat gedronken en slap geouwehoerd zoals het hoort. Toezichthouder Ronald was like usual weer een gezellige mafkees die heel sociaal oordopjes had meegenomen voor mensen die last zouden krijgen van zijn gesnurk. Verderop zaten fotograaf Luc Marc en wise guy Tom, die in alle algemeenheid van de wereld al awesommer zijn dan awesome. Kleine dame Lisa niet vergeten en ook even complimenten naar Edwin en Hennie, die voor een eerste keer ‘media maken op The-Party’ flink hebben geknald. O en wauw, wat een feestje heeft het infrateam (Patrick, Glenn, Rob, Ilone, Jelle, Mario, Sjors, Paul en de rest die ik nu vergeet :p) gefixt en wat zijn dat toch een harde werkers. Ik zeg net tussen haakjes al ‘en de rest die ik nu vergeet’, ik vergeet ongetwijfeld meer mensen. Zo uit mijn hoofd de laatstee die ik nog wil noemen is Samantha, die zomaar eventjes hoofd entree op zich nam. Wat een toppertje, maar van zowel Samantha als alle anderen die ik in deze alinea noem wist ik al hoe awesome ze waren natuurlijk. Gelukkig waren er ook genoeg ‘nieuwelingen’ (of mensen die ik zelf nog niet heel goed kende). Daar praat ik later echter over, want m’n blog is eigenlijk veel te lang aan het worden.