In het huisje was het ook continu dik gezellig en we hebben eigenlijk vrijwel geen conflicten gehad. Lekker in de sauna gezeten ’s avonds, wat Rock Band gespeeld en vooral veel Weerwolven en Cranium gedaan. Cranium is een spel waarbij je onder andere moet tekenen en uitbeelden, wat echt negen van de tien keer te grappig voor woorden is. Je hebt zo de poppenmeester kaartjes, waarbij het ene teamlid de ander zijn armen of benen moet bewegen. Dus Lisa zat soort van te dansen met mij door mijn armen te bewegen, en ik moest ervan maken dat ik aan het zwemmen was. Lastig, maar o zo grappig. Hier merkte je wel dat we teveel overdreven slimme mensen in ons huisje hadden zitten. Waar Bob, Martin, Fenne en ik vaak geen idee hebben, weten aardig wat anderen continu al van te voren wat het antwoord op een debiele vraag moet zijn. Te debiel voor woorden, stelletje freakies :-). Blij dat mijn uitbeelden dan wel weer vrijwel altijd geraden wordt, zelfs mijn imitatie van een zeemeermin werd uiteindelijk door Kars opgepikt.

Mezelf daarnaast dus ook nog vermaakt met Weerwolven, een spel waarbij je een rol aanneemt en waarbij veel praten en overtuigingskracht nodig is. Ik ben hier volgens mij redelijk goed in, maar niet zo goed als David. Wat een sneaky bastard is dat zeg, viel niet te peilen! Een erg leuk spel dat debiel klinkt als ik het ga uitleggen, dus probeer het maar gewoon eens een keer te spelen.

Zelfs het bowlen was leuk, terwijl ik er normaal echt geen liefhebber van ben. Twee uur bowlen (tweede uur gratis) viel dan wel weer zwaar, vooral toen ik cola morste op de mooie Uggs van Tess. Gelukkig kreeg ze het er nog uit. Ja, dat moest ze zelf schoonmaken in plaats dat ik dat deed, want ik zou het met m’n lompe gedoe alleen maar erger maken waarschijnlijk. Netjes sorry gezegd en ze was helemaal niet boos uiteraard, dus all fine ^_^.

Zonder die spellen en uitjes had ik me ook nog vermaakt dankzij de dialecten in het huisje. Met vier mensen uit Baarn kom je wel aan je portie kakwoorden in een week, wat enorm grappig blijft. En anders hadden we altijd nog het Brabogebrabbel van Lisa. Jammer dan weer dat ik van die netpraters een flinke verkoudheid gehad heb, maar het is het allemaal wel waard eigenlijk.

Het was immers zo gezellig! Ik kan nog allerlei dingen opnoemen, zoals de lollige gesprekken voor het slapen gaan (zowel beneden onder het genot van een 43’je als met Sven en Kars in de slaapkamer) of het spel Hotel dat Sven, Martin, Tess en ik speelden. Iedereen haatte het spel, maar we hadden zo’n lol om elkaars grappige dingetjes dat we erg veel plezier ervan gehad hebben.

Ook aan de ontbijt- en dinertafel (zelfde tafel btw :p) was het behoorlijk gezellig. Het maakte gewoon niet uit naast wie je zat, het was altijd leuk tijdens etenstijd. En lekker! Zelf heb ik me veel met het gourmetten bemoeid, wat simpel is, maar Bob en Martin maakten lekkere macaroni, Michiels avondeten smaakte ook prima en met wat knakworsten en tomatenketchup erbij was ook de vegetarische spaghetti van Lisa en Tess wel te doen (ik ben zo’n zeurpiet met eten ook!). De laatste dag was het meest bijzonder wel: een voorgerecht van pannenkoeken met als tweede gang tomatensoep en kippensoep, vervolgens overgegaan op gebakken eieren , toen een hoop knakworst en vervolgens nog meer gebakken eieren. Rare combinatie, maar het smaakte er niet minder om.

Het viel me de laatste ochtend wel zwaar toen het ineens afgelopen was. Het was continu zó gezellig en melig dat ik de mensen echt nog niet wilde gaan missen, maar het moest toch. Ach, we hebben afgesproken vaker wat leuks te gaan doen wel, dus daar hoop ik op. Lisa en Sven nog even op Station Barendrecht gedropt en toen was het eigenlijk wel echt over, maar man o man wat was het leuk. Dus bij dezen nog even een bedankje naar hun allemaal, ik hoop jullie echt snel weer te zien :-).