Het is inmiddels alweer bijna een maand geleden, maar toch kon ik het niet laten nog even een blogje te schrijven over de negende editie van The Party.

The Party is het eerste evenement van DUH-Events voor 2011 en vond plaats in het weekend van 22 april, het Paasweekend. Het gaat hier om de grootste lanparty van de Benelux, met zo’n duizend man in het Beursgebouw Eindhoven. Het evenement was op een plaatsje of twintig na uitverkocht, wat voor een lanparty in 2011 heel wat is. De lanscene is namelijk al lang niet meer wat het vroeger was, en dat wij dan nog zo’n groots evenement kunnen hosten is geweldig.

Zelf ben ik bij zowel The Party als CampZone verantwoordelijk voor de consoles en voor een gedeelte van de sponsorwerving. Met voornamelijk prijssponsoring kwam ik dit jaar aan op The Party; Ubisoft, Sony, Nintendo, Electronic Arts, Activision, Sega, Namco Bandai Partners, Rockstar, Dutch FilmWorks, IceBerg Interactive, Konami, Foreign Media Games, NCSoft en Blizzard hadden dit jaar aardig uitgepakt en we hadden dan ook ongelooflijk veel om weg te geven. Daniëlle en Mandy hebben dan ook een stel paaseieren verstopt die inruilbaar waren voor goodiebags. Daarnaast hebben we een paar intranetspelletjes gedaan, waarbij we de prijzen bij de winnaars langs brachten. Het grootste gedeelte ging echter naar de vele competities die door mijn collega’s georganiseerd werden.

Met Bob ben ik bij aankomst het boeltje klaar gaan zetten; de console area leek wat klein met slechts acht televisies, maar we hadden wel de leukste multiplayer games staan en het was dan ook continu druk. Men kreeg vooral geen genoeg van Mortal Kombat, Guitar Hero en FIFA 11, maar ook DJ Hero en Monopoly Streets deden het prima.

En wat heb ik verder zelf gedaan om er naast het meehelpen ook wat tofs van te maken? Nou, hoewel ik normaal gesproken maar weinig games speel op de game-events en voornamelijk wat slap aan het rond ouwehoeren ben tegen iedereen die ik al tijden niet heb gezien, heb ik dit keer aardig gegamed. Samen met Mandy heb ik in CounterStrike: Source flink wat kontjes kapot geschoten van Michiel (die door ziek zijn een dag later kwam) en Bob. Na tijden van niet spelen is CounterStrike ineens weer behoorlijk cool om te doen, het blijft een veel betere shooter dan wat er vandaag de dag verschijnt. Verder toch ook veel gekletst met mensen, want de mensen daar zie ik niet dagelijks. Niet boeiend om de gespreksonderwerpen te plaatsen, maar de community op onze evenementen is gewoon erg leuk.

Het slapen op de evenementen is minder grappig. Je ligt in een slaapzaal op je slaapmatje, tussen allerlei random dudes die je wel of niet kent. Mijn eerste nacht was een korte nacht, en dat kwam door een stel mensen die ik dus niet ken. Op het moment dat ik bijna in slaap val, hoor ik voetstappen naast mijn matje stoppen. Ik kijk, en ik zie een gastje met z’n armen over elkaar naar mijn slapende overbuurman kijken. Na een kwartier heb ik hem nog niet weg horen lopen. Ik open mijn ogen en ik zie hem inmiddels gehurkt naar dezelfde slapende kerel kijken. Vijf minuutjes later hoor ik ineens hard fluisterend “Hey! Wakker worden! Ik verveel me!”… LAME! Nog lamer was het toen hij een half uur later weer terugkwam, de inmiddels slapende jongen weer wakker tikte en zei “KOM JE NOG?! IK VERVEEL ME DE PLEURIS! WIJ ZOUDEN BIER GAAN DRINKEN!”. Gast, ga slapen, het is 6 uur ‘s ochtends you idiot. En dan slaap je rond half 7 bijna, komt er een andere kerel met z’n luchtbed over de grond slepend de slaapzaal in.

Goed, rond kwart voor 7 toch in slaap gevallen en om half 10 zat ik alweer op m’n stoeltje bij de console area. De tweede nacht beter? Ja, maar ook niet zonder problemen. Ineens lig ik namelijk niet meer aan de rand, en dat had ik niet door. Ik sla dus een slapende jongen in z’n gezicht omdat ik dacht dat het gewoon een lege slaapzak was. Die jongen had mij echter iets opgeschoven. Na een welgemeende sorry ben ik dus op m’n eigen matje gaan liggen en iets later lag ik tussen een snurkende Bob en een snurkende random dude. Not so much fun. Wel snel in slaap gevallen, en ik weet dat als ik slaap dat ik iedereen eruit snurk. De stand stond dus weer gelijk.

Maar ach, buiten het slapen is het nogmaals enorm leuk. Voordat het afgelopen was, mocht ik zoals gewoonlijk de prijsuitreiking weer doen. Ik had enorm leuke grapjes bedacht over de hitte, over dat de hoofd organisatie er al vanuit ging het prijzengeld te mogen houden. Ze zouden denken dat het veel te warm was om competities te spelen, maar toch waren er genoeg idiote clans om met de hitte in het Beursgebouw door te gamen. Blijkbaar geen publiek voor grapjes, of mijn humor is toch minder leuk dan ik dacht. Point taken in ieder geval. De prijsuitreiking presenteren was weer leuk om te doen, al moet ik dat publiek wel aansporen om even te klappen. Het zijn veel mensen die ook verloren hebben natuurlijk en dan liever niet willen klappen, want zo zijn ze dan ook weer wel. Maar dan kennen ze mij nog niet, want ik ga gewoon niet verder tot ik een fatsoenlijk applaus heb gehoord. Ach ja, daarna was het einde The Party 9, tijd om op te ruimen. Het weekend was weer Awesome met hoofdletter A.