Ja, lach maar. Terwijl mensen Fallout 3, Fable 2, Dead Space en andere oktobertoppers zitten te testen, heb ik deze maand Monopoly als favoriet in mijn Xbox 360 zitten. Casual games zijn ook games hoor!

Monopoly, wie kent het nu niet? Al vanaf de jaren ’30 is dit bordspel razend populair en als je het gaat spelen ben je in één klap je hele middag of avond (als je pech hebt allebei) kwijt. Weet je hoe dit nou komt? Door het feit dat je veel te lang op je geld moet wachten, omdat mams niet geschikt is als bankmevrouw. Om nog maar te zwijgen over vader als pandbeheerder, die steeds maar weer door de stapel straten moet zoeken naar jouw Kalverstraat.

Deze zorgen zijn voorbij, Monopoly hoeft niet meer zo enorm lang te duren. Electronic Arts heeft namelijk met haar nieuwe Monopoly game bewezen dat zij veel meer geschikt zijn als bank en pandbeheerder en weet ik veel wat nog meer. Je hoeft niet eens meer zelf je poppetje te verplaatsen, maar dat zou anders ook zonde van je televisie zijn.

Monopoly voor de Wii, PlayStation 3, Xbox 360 en PlayStation 2 kent twee grote varianten: de Classic Mode en de Richest Mode. Persoonlijk ben ik niet echt van de Richest Mode, maar de Classic Mode is enorm gaaf om te doen. Het geeft je weer een beetje de multiplayerfeeling van vroeger terug, waar je gewoon met z’n vieren in dezelfde kamer zat in plaats van dat hele online gebeuren. Nu is het natuurlijk niet vergelijkbaar met een middagje GoldenEye en Mario Kart op de Nintendo 64, maar het is enorm gezellig om dit met meerderen te spelen, net zo gezellig als het bordspel.

De Richest Mode is naar mijn mening een Mario Party clone. Je kunt kiezen uit drie varianten, die ieder het aantal rondes van de game bepalen. Met zes rondes ben je bijvoorbeeld een half uurtje bezig, terwijl je met twaalf rondes een uur kwijt moet zijn.

Vervolgens worden er vier dobbelstenen gegooid (voor iedere speler één) en is het de bedoeling om een minigame te spelen, variërende van “ontsnap uit de gevangenis” tot “betaal de doktersrekening”. Vaak werken de minigames niet helemaal lekker. Waar het in Mario Party vaak controlstickje draaien en A’tje rammen is, is het in de Monopoly minigames namelijk vaak de bedoeling om de controlstick eerst naar links en dan naar rechts te duwen. Nee, dat werkt niet lekker.

Geld speelt ook geen rol in deze mode, het gaat erom zoveel mogelijk eigendommen te veroveren in deze mode. Tja, eigenlijk wil ik er niet al te lang op ingaan, het is wat mij betreft alles behalve een geslaagde mode. Het is maar goed dat de oude vertrouwde Classic Mode de game flink opgehemeld heeft!

De Classic Mode laat je oud en vertrouwd Monopoly spelen zoals het hoort. Geen idee of ik de spelregels uitgebreid uit moet leggen, maar in het kort gaat het erom dat je een monopolypositie verkrijgt op het spelbord. Door eigendommen te kopen maak je winst wanneer je tegenspelers erop komen. Met die winst probeer je je eigendommen vol te gooien met huizen en hotels om de portemonnee van je tegenstanders te legen. Wanneer je als enige overblijft heb je gewonnen.

De Kalverstraat is in deze game ver te zoeken, want we spelen wel op het internationale spelbord. Geen probleem hoor, want mocht je er geen fan van zijn, dan zijn er vele andere spelborden te unlocken. Nieuwe spelborden unlock je door eigendommen op je huidige spelborden af te laten stempelen in je passport boekje. Zodra je een bepaald aantal stempels verzameld hebt, opent de weg naar het nieuwe spelbord zich.

Deze nieuwe spelborden zijn enorm geniaal. De thema’s zijn werkelijk waar meesterlijk te noemen. Iedereen die mij kent weet dat ik het niet zo op futuristische ongein heb, dus de eerste unlockable was niet voor mij bestemd, maar wat we daarna unlocked hebben was erg tof: een kaasbord. Jawel, geen idee hoe ze erop komen, maar je kunt serieus een gelig Monopoly bord unlocken, met allerlei kazen als eigendommen. Niks Kalverstraatje kopen, nee, als je bij het duurste eigendom komt staat er vrolijk of je Feta wilt kopen. “Do you want to buy Feta?”

Andere spelborden die we tegenkwamen, was een grote taart met onder andere iets van Apple Candy als eigendom en een spelbord met een Jungle thema. Stuk voor stuk unieke borden die een glimlach op je gezicht toveren door de wazige eigendomsnamen. Dat niet alleen, ook de pionnen worden naar de thema’s aangepast. Weet niet wat het was waar ik mee speelde in de jungle, maar het was een soort van vaag junglemasker. En die snorremans maar lachen.

Hij is irritant, herhaalt zichzelf constant en heeft een zeiksnor: Rich Uncle Pennybags, beter bekend als Mr. Monopoly. Hij ziet er natuurlijk grappig uit, maar je weet het op een gegeven moment wel. Wanneer dat het geval is, word je hem spuugzat. Keer op keer weer probeert hij het spel ten goede te brengen met lame-ass grapjes.

Wat dat betreft wil ik je ook aanraden om dit spel alleen aan te schaffen op de Xbox 360, of als je een CD speler op je kamer hebt staan. Geloof me, je bent als Xbox 360 bezitter ineens ontzettend blij dat je de achtergrondmuziekjes kunt vervangen door je eigen muziek. Wii bezitters en PS2 bezitters moeten het naar mijn weten dus doen met een CD speler op de achtergrond. Op Mr. Monopoly let je dan geeneens meer.

De game kent minpunten, maar wat is het toch heerlijk om het vertrouwde Monopoly in een goed gegoten vorm virtueel te spelen. Zeker met de koude wintermaanden in aantocht is het vooral voor de casual gamer een must om je vrienden uit te nodigen en deze game flink uit te checken.

> Origineel artikel op GameParty (november 2008).