Pinkpop – Dag 2

Op de vrijdag hebben we kunnen genieten van Epica, Motörhead, Rammstein en meer, en dag was pas de eerste dag! Wel was het meteen de beste dag, want mja, de zaterdag bood eigenlijk weinig vets. Slash, bekend als de gitarist van Guns ‘n Roses, was nog het vetste van de dag, al was Martin ook erg te spreken over de Editors.

We begonnen de dag al vroeg en het was prachtig weer, eigenlijk gewoon te warm. Goed ingesmeerd, want we waren al ietwat verbrand eigenlijk, en daarna vertrokken om Moke te zien; een Nederlandse dude die continu Engels praat. “Time for a beer!”. What the fuck? Je bent toch een Nederlander? Waarom kan je dan niet iets zeggen als “Tijd voor een pilsje!” of “Biertje?!”. Zijn muziek was ook een beetje softie, dus verder maar niet al teveel woorden aan vuil maken.

Het was veel te heet om in het gras te zitten daar, dus we besloten onder een tentje te gaan zitten bij de 3FM stage. Hier kwam Slash ook en we hoefden pas om 18.30 uur bij de Main Stage te zijn. We ontmoetten daar een stel Limburgse kerels die aardig genoeg een biertje voor ons kochten. En later nog één. En nog één. En nog één. In totaal hebben ze volgens mij wel vijf á zes drankjes per persoon gekocht, dus goed voor vijftien á achttien gratis drankjes voor ons. “Geloof me, als ik het niet leuk vond om te doen dan deed ik het niet.” Oke, fair enough natuurlijk. Maar één zo’n consumptiebon is al 2,50 euro. Zo’n dertig á veertig euro hebben ze aan ons besteed.

We zaten daar dan ook heerlijk, maar de muziek was niet alles. Omdat Wolfmother had afgezegd kwam één of andere blije neger optreden op de 3FM stage en zingen over hoe goed God, Jezus en je geliefde wel niet zijn. Daarna kwamen een stel Tokio Hotel wannabe’s die zichzelf Destine noemden en pas daarna werd het vet. We maakten er wat Buffy the Vampire Slayer-grappen mee, maar Biffy Clyro was serieus vette shit.

Slash kwam daarna en boy o boy wat kan die gast spelen. De zanger was niet alles, maar het ging bij zijn muziek vooral om de daadwerkelijke muziek in plaats van de zang, dus dat was helemaal prima. Met z’n hoed.

We hebben daarna dus nog even de Editors gecheckt en Martin even uit z’n dak zien gaan. De muziek is altijd prima van de Editors maar die dude z’n zang is vrij.. eenvoudig slecht. Ach ja. Green Day hoefden we eigenlijk allemaal niet te zien en toen we terug in de slaaptentjes een potje gingen kaarten hadden we daar misschien wel even spijt van. Die spijt spoelde snel weg toen het ineens keihard begon te regenen. We zijn uit verveling maar vroeg gaan slapen, want we konden op een gegeven moment ook niks meer zien.

Wat daarvoor wel grappig was: Martin had iets verkeerds gegeten, moest een paar keer keihard poepen op de Dixi en de strontlucht van menig man kwam in Martin zijn trui te hangen. Hij kwam Bob z’n slaaptent binnen en al het vette uitgescheten vreten van al die mensen kwam met hem mee. “Misschien door de wind dat die lucht meekomt”, aldus Bob. “Zal ik toch maar een andere trui aantrekken?”, aldus Martin, die de tent uitliep en de ranzige schijtlucht weer met zich meenam. Geniaal, stinkystinky.

’s Nachts spoelde je wel fucking hard weg. Mijn slaaptentje heeft het niet goed gehouden en in die ene hoek was het ook aardig nat geworden door de regen, maar hoe hard het ook te keer ging: wij hebben het overleefd!