Voordat Pinkpop begon was er al genoeg gebeurd om te vertellen. Goed, waar te beginnen bij dit weekend. De week ervoor was ik bij Daniëlle en we gingen rond vijf uur ’s nachts slapen. Daniëlle was er niet al te blij mee, maar ik wilde weinig slapen zodat ik de avond erna een beetje op tijd in mijn nest kon liggen. Om elf uur ’s ochtends gingen wij er dus weer uit en nadat ik boeltje thuis had ingepakt enzo ben ik nog heel even gestart met het testen van Alpha Protocol. Momenteel zit ik nog steeds bij de tutorial, dus die recensie gaat wel even duren.
Om elf uur ’s avonds lag ik in mijn bed. Waarom zo vroeg? Nou, we zouden in de nacht vertrekken naar Landgraaf zodat we net als twee jaar terug een prima plaats zouden hebben op Camping B. Ik werd uit mezelf wakker met het gevoel dat het al half vier ’s nachts was geweest, wat niet goed was. Het was echter pas twee uur ’s nachts dus verdomme, ik had nog anderhalf uur door kunnen slapen. Maar ja, je weet hoe dat gaat, right? Ik was op dat moment gewoon wakker. Nog een uur in mijn bed liggen draaien, maar wakker is wakker. Eruit, wassen, eten, tanden poetsen en hoppa, de auto in.
Zoals gewend bij ons ritme was Daniëlle nog gewoon wakker, dus nog even met haar gebeld terwijl ik ging tanken en vervolgens ging ik Martin maar halen. Omdat ik de auto gefixt had, hadden we afgesproken dat Martin op de heenweg zou rijden en Bob op de terugweg. Beide onsexy heren opgehaald en like… om zes uur ’s ochtends kwamen we aan. We parkeerden onze auto bij het station van Landgraaf en ik wist bijna zeker dat het teruglopen en de hoek omgaan was zodat je bij camping B aan zou komen. Vooral Bob (ja, ik ga Bob van een hoop dingen de schuld geven en niet alles hoeft op zich even waar te zijn =p) vertrouwde mij niet en wilde de bordjes volgen, en dankzij Bob zijn we twee fucking kilometer omgelopen om vervolgens uit te komen bij een superdrukke camping A. Whut? Moesten we verdomme nog een extra kilometer lopen om bij camping B aan te komen. Not so funny at all!
Bij camping B aangekomen wordt het nog mooier. Na onze kennismaking met een shitload aan torren op de camping beginnen we met het opzetten van onze tenten. Bob en ik hebben per stom toeval dezelfde tent, en waar we Bob’s tent prima opzetten, weet meneer ervoor te zorgen dat mijn tent kapoet gaat, waardoor ik twee nachten moet slapen in een tent met een ingezakte hoek. Mijn rugtas was ik gewoon kwijt omdat hij in het verschuilde deel lag. Lekker kut! Anyway, vanuit onze tent een tijdje liggen kaarten, even ontbeten en ons polsbandje gehaald en vervolgens gingen we eindelijk naar het festivalterrein om te genieten van dag 1: Motörhead, Rammstein en meer vets in de coming! Meer daarover in de volgende blog. Hieronder wel even een foto van mijn tent in zijn meest extreme staat. Oke, het is wel van de laatste dag met het opruimen en op de achtergrond zie je een toffe door de wind geflipte oranje tent, maar het geeft een mooie indruk in wat voor tent Bob mij heeft laten slapen. Haatreacties richting Bob zijn dus van harte welkom =).